Over De mythe van Rodin

In 1993 bezoek ik voor het eerst Musée Rodin in Parijs en ben onder de indruk van de monumentaliteit en de expressie van Rodins werk. De prachtige tuin is een oase van rust en seriniteit waar de fraaie beelden volledig tot hun recht komen. In de zalen van Hôtel de Biron lijkt de klok heel eventjes stil te staan en begeef ik me in langvervlogen tijden. Dromerig loop ik door het museum en geniet van al het moois totdat ik plotseling oog in oog sta met werken die totaal anders zijn. Deze werken kunnen niet van Rodin zijn……

camille

Camille Claudel is haar naam.  Zij was een beeldhouwer en een vrouw. In een tijd dat vrouwen geacht werden echtgenoot en moeder te zijn. Een professie was niet hun levensbestemming. Camille Claudel hield zich hier niet aan, zij werkte professioneel. Bovendien was zij zeer succesvol. Maar het mocht niet en haar broer heeft haar opgesloten zodat hij en de rest van de familie niet langer met deze schande hoefden te leven. Na dertig jaar isolatie heeft de dood Camille Claudel (1864-1943) bevrijd.

Vanaf 1993 is Camille Claudel niet meer uit mijn leven weg te slaan, meer dan twintig jaar onderzoek heb ik erop zitten en mijn biografie Camille Claudel statuaire is bijna voltooid. Tussen 1882 en 1892 heeft zij met Rodin samengewerkt. Daarna heeft zij hem verlaten. In mijn onderzoek ben ik achter de mythe van Rodin gekomen. In eerste instantie kon ik het niet geloven, maar de bewijzen bleven zich opstapelen. Daarom heb ik besloten om ook een biografie over Rodin te schrijven: De mythe van Rodin, hoe een kleine man groot werd. Het is de hoogste tijd dat de waarheid onthuld wordt. Le temps remettra tout en place. Lees het straks allemaal in De mythe van Rodin!

© Karin Haanappel
12 november 2016, de dag dat Rodin 176 jaar geleden het levenslicht aanschouwde.